GIS w Ochronie Przyrody

  • Gis1

W ostatnim czasie, w ochronie przyrody Polski, zauważono bardzo dużą przydatność danych przestrzennych. Są one doskonałym materiałem przy zarządzaniu terenem objętym ochroną oraz przy podejmowaniu decyzji administracyjnych przez organy i służby ochrony przyrody. W latach 2007-2009 powstał dokument Standard danych GIS w ochronie przyrody (SD GIS), który wskazuje wytyczne do jednorodnego gromadzenia danych. W związku z tym, mimo że obecne regulacje prawne nie wymagają od wykonawców projektów danych w takiej formie, coraz częściej zamawiający wśród swych wymagań proszą o przygotowanie zestandaryzowanych danych przestrzennych.

Obecnie zajmujmy się przygotowywaniem zestandaryzowanych danych przestrzennych dla planów ochrony parków narodowych, parków krajobrazowych i rezerwatów oraz planów ochrony lub planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000.

Firma TAXUS UL Sp. z o.o. jeszcze jako TAXUS SI Sp. z o.o. w latach 2011-2014 wykonała plany ochrony dla 3 parków narodowych. We wszystkich tych parkach dane przestrzenne zapisane zostały zgodnie ze Standardem danych GIS w ochronie przyrody wer. 3.03.01. Warstwy numeryczne zostały zapisane w geobazie, co znacznie ułatwia zarządzanie nimi.

W Drawieńskim Parku Narodowym, Wigierskim Parku Narodowym oraz Poleskim Parku Narodowym zostały wdrożone przez TAXUS IT Sp. z o.o.  systemy informacji przestrzennej opierające się na danych pozyskanych w ramach wykonywania Planu Ochrony.

Dane zgromadzone podczas opracowywania planów ochrony różnych obszarów ochrony (np.: parki narodowe, rezerwaty, obszary Natura 2000) według jednego standardu pozwalają w szybki sposób na łączenie danych z różnych opracowań i przeprowadzanie niezliczonych analiz przestrzennych i atrybutowych.